Jak dodać kod QR do swojego CV

Twojego CV prawie nikt już nie drukuje. Ten jeden fakt rozstrzyga większość tego, co dalej, bo kod QR na dokumencie czytanym na laptopie jest kodem, którego nie da się wygodnie zeskanować — i dlatego właśnie QR na CV musi być dodatkiem do zwykłego odnośnika, nigdy jego zastępstwem.

Kto naprawdę trzyma ten papier

Bądź uczciwy co do drogi, jaką przebywa Twoje CV. Wgrywa się je do portalu, przetwarza oprogramowaniem, czyta z ekranu i przesyła dalej jako PDF. Wydrukowany egzemplarz pojawia się późno albo wcale — w pokoju rekrutacyjnym, na biurku komisji, na targach pracy.

Kod jest więc na tę ostatnią milę i tylko na nią. Wszędzie indziej jest w najlepszym razie ozdobą, a jeśli jest jedyną drogą do Twojego portfolio, to szkodzi wprost: czytelnik na laptopie nie zeskanuje własnego ekranu, nie sięgając po drugie urządzenie, a nie sięgnie.

Stąd bierze się zasada, na której wisi cała reszta. Każdy cel schowany za kodem musi pojawić się także jako zwykły, klikalny tekst gdzieś na stronie.

System rekrutacyjny go nie widzi

To ta część, która kosztuje ludzi rozmowy. Oprogramowanie przesiewające wyciąga tekst. Kod QR jest obrazem, a obraz nie wnosi nic — żadnego adresu, żadnych słów kluczowych, niczego, co dałoby się zindeksować albo dopasować.

Jeśli link do Twojego portfolio istnieje wyłącznie wewnątrz kodu, to z punktu widzenia pierwszego, automatycznego przebiegu on nie istnieje. Wypisz adres. Kod jest udogodnieniem nałożonym na dokument, który najpierw musi przeżyć czytanie przez maszynę.

Wybierz jeden cel

Jeden kod, jedno miejsce. Strona z konkurującymi kwadratami czyta się jak sztuczka, a zbiorczy link każący rekruterowi wybierać to o jedną decyzję więcej, niż chciał podjąć.

Najmocniejszym wyborem jest portfolio albo strona osobista, bo pokazuje pracę, zamiast o niej zapewniać. LinkedIn jest rozsądnym ustawieniem domyślnym przy stanowiskach, gdzie profil jest portfolio. vCard — imię, telefon, e-mail zapisane jednym dotknięciem — jest właściwą odpowiedzią tylko na żywo, na targach albo rozmowie, gdzie chodzi o to, żeby się z Tobą skontaktowano, a nie żeby Cię sprawdzono.

Jak przeżyć druk

Około 2 cm kwadratu w nagłówku, obok linii z danymi kontaktowymi, z krótkim podpisem — „Portfolio” wystarczy. Podpis ma znaczenie: niewyjaśniony kwadrat to drobny akt tajemniczości na dokumencie, który nie powinien zawierać żadnej.

Trzymaj go ciemnym na bieli i nie ruszaj strefy ciszy. Pusty margines wokół wzoru jest częścią kodu, a nagłówek to dokładnie to miejsce, gdzie ściska go nazwisko, kreska albo obramowanie. Sprawdź projekt sprawdzaniem kontrastu, a potem potwierdź, że wyeksportowany plik się odczytuje, sprawdzaniem czytelności — i testuj prawdziwy wyeksportowany PDF, a nie projekt, na który patrzyłeś. Kod, który był w porządku przy 100%, potrafi zawieść, gdy PDF zostanie spłaszczony i pomniejszony.

Statyczny, w prawie każdym przypadku

CV jest nietypowe: raz wysłana kopia jest już poza zasięgiem. Siedzi w skrzynkach i systemach rekrutacyjnych latami i nie da się jej wycofać.

To argument przeciwko kodowi dynamicznemu, a nie za nim. Kod dynamiczny jest zależnością od usługi, która ma dalej istnieć, a trybem awarii jest rekruter za osiemnaście miesięcy skanujący martwy kwadrat — gorzej niż brak kodu. Skieruj go na adres, który kontrolujesz i zamierzasz utrzymać, i niech będzie statyczny.

Argument za dynamicznym jest wąski, ale prawdziwy: jeśli rozdajesz wydrukowane egzemplarze na wydarzeniach i naprawdę chcesz wiedzieć, czy ktokolwiek je skanuje, albo spodziewasz się przenosin portfolio i chcesz, żeby kopie będące już w obiegu poszły za nim — kod dynamiczny to zrobi. Tylko niech to będzie decyzja, a nie ustawienie domyślne.

Najczęstsze pytania

Czy system rekrutacyjny odczyta kod QR?

Nie. Oprogramowanie ATS przetwarza tekst, a kod QR jest obrazem, który go nie zawiera. Każdy link, który ma znaczenie — portfolio, LinkedIn, GitHub — musi być też wypisany tekstem, inaczej przebieg przesiewowy nigdy go nie zobaczy.

Czy kod QR na CV wygląda nieprofesjonalnie?

Nie, jeśli jest mały, podpisany i wskazuje na coś, co wzmacnia Twoją sprawę. Wypada źle, gdy jest duży, niewyjaśniony, powielony albo użyty zamiast wypisania adresu — a każda z tych rzeczy sugeruje, że dokument raczej zaprojektowano, niż napisano.

Gdzie umieścić go na stronie?

W nagłówku, obok nazwiska i danych kontaktowych, około 2 cm kwadratu. Daj mu czystą przestrzeń ze wszystkich czterech stron; ten margines jest częścią kodu, a układy nagłówków lubią ściskać go kreskami i ramkami.

Statyczny czy dynamiczny?

Zwykle statyczny. Kopie Twojego CV zostają w skrzynkach latami i nie da się ich wycofać, więc kod zależny od tego, czy usługa dalej żyje, jest ryzykiem przy niewielkim zysku. Dynamicznego użyj tylko wtedy, gdy chcesz liczb skanów z wydrukowanych egzemplarzy albo spodziewasz się przenosin celu.

Co, jeśli rekruter czyta to na ekranie?

Wtedy kod nie robi dla niego nic i dokładnie dlatego te same linki muszą być obecne jako zwykły, klikalny tekst. Traktuj QR jako skrót dla mniejszości trzymającej papier, a nie jako sposób, w jaki dostarczasz swoje linki.